Wat moet je weten over de Ziekte van Bechterew

Wat moet je weten over de Ziekte van Bechterew

Medicijnen die toegediend worden bij de ziekte van Bechterew zijn NON-steroïdale anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAIDs) deze blijken effectief te zijn. Indomethacin is het meest effectief. Sulfasalazine is nuttig voor gewrichtslijden maar niet voor axiale pijn. Anti-tumor necrose factor (TNF) zoals Infliximab en Etanercept is uiterst succesvol en tonen een vermindering van 60% in de ziekte van Bechterew. Optimaal beheer van AS vereist een combinatie van niet-farmacologische en farmacologische behandelingen. NSAID’s worden aanbevolen als eerstelijns behandeling met geneesmiddelen voor patiënten met AS met pijn en stijfheid. In die met een verhoogd risico op GI, zal er niet-selectieve NSAID’s plus een gastrobeschermende middel of een selectieve COX-2 inhibitor worden gebruikt.




NSAIDS kunnen ook onvoldoende zijn gecontra-indiceerd, maar het kan ook dat de patient de NSAIDS niet verdraagt. Dan wordt er Analgetica, zoals acetaminofen en opiaten overwogen voor pijnbestrijding. Corticosteroïden injecties gericht aan de lokale kant van het bewegingsapparaat van de ontsteking kan worden beschouwd. Het gebruik van systemische corticosteroïden wordt niet ondersteund door bewijs. Er is geen bewijs voor de werkzaamheid van disease modifying anti-reumatische drugs (DMARDs), zoals sulfasalazine en methotrexaat voor de behandeling van axiale.

Anti-TNF behandeling moet worden gegeven aan patiënten met aanhoudende hoge ziekteactiviteit. Ondanks conventionele behandelingen volgens de aanbevelingen van ASAS. Is er geen bewijs voor het verplichte gebruik van DMARDs vóór of gelijktijdig met, anti-TNF bij patiënten met axiale ziekte. Deze sectie is bedoeld om de minimale dataset te vangen en te identificeren bij specifieke omstandigheden dat aanvullende tests en maatregelen zou kunnen vereisen.  Patiënten kunnen klagen over het ontwaken uit de slaap en moeite hebben om te lopen naar het toilet. Spierprestaties zullen door de dokter gedaan worden. Specifieke manuele spiertesten, afhankelijk van de bevindingen worden dan gedaan en bovenste en onderste kwadrant screening en subjectieve rapporten van zwakte patiënt worden gemaakt.

Evalueren van de looppatroon en onafhankelijkheid. Hierbij word de trap onderhandeling beoordeeld. Neurologisch worden de diepe peesreflexen, sensorische veranderingen en / of spieren in de gaten gehouden voor zwakte. Ook is gemeld dat gevoelloosheid en / of tintelingen ontstaan. Dermatomale distributie en de mate van ernst geassocieerd met het gedefinieerde niveau van activiteit. De meest voorkomende neurologische compromis is ondergeschikt aan wervel fractuur  en deze neurologische compromis treft een derde van deze gevallen. Bij patiënten met gevorderde AS, kan het caudasyndroom ontwikkelen. Inspectie / Houding: In gevallen van gevorderde ziekte is een duidelijk verlies van de normale lumbale lordose zichtbaar en een sterke toename van de normale thoracale kyfose.

Rate this post

Click Here to Leave a Comment Below 0 comments

Leave a Reply: